Vooruit, een schooldag

Dat doen we toch steeds minder, schooltjes bezoeken, kinderen ’knuffelen´, wat zijn ze leuk, wat zijn ze schattig. We hebben er voor gekozen om onze ambassadeurs een paar lesjes te laten voorbereiden: stukje ‘waar, wat, hoe is Nederland’ en een spel of iets dergelijks. Eerst vanochtend vroeg opgestaan om de kids met 4wd-vans op te halen uit de gehuchten en boerderijen uit de omgeving. Daarna zijn 4 klassen basisschoolleerlingen bediend en een groep peuters. Die van ons hebben echt een paar hele leuke spellen met de Oegandese kinderen gespeeld. De uitleg over Nederland sloeg wat minder aan omdat Engels toch maar in hele geringe mate wordt beheerst en natuurlijk omdat onze leerlingen geen docenten-skills hebben, dat werd tot grote tevredenheid van onze docenten maar weer eens duidelijk. Het was een feest, zowel voor onze als de Oegandese kinderen. Er werd memory gespeeld met Engelse en Nederlandse gelijkende woorden, Annemaria koekoek en zakdoekje leggen met de allerkleinsten, wat zijn onze leerlingen dan geweldig! Bekaf ook na afloop, het is een vermoeiend bezoek en dan drijven die docenten ze weer naar een volgende activiteit: het is geen vakantie!; ben je daarvoor naar Afrika gekomen, om te luieren? Natuurlijk moet de nodige rust genomen worden, anders sloop je jezelf. Bijna iedereen is al eens aan de beurt geweest met een fysieke offday, daar is vrijwel niet aan te ontkomen in de tropen.

Vanmiddag heeft ons S2U-team gevoetbald tegen het team van de school. Twee helften van 15 minuten in de bloedhete zon. Ondanks een paar supertalenten in onze gelederen gingen we onderuit tegen een team met vechters en atleten (leeuwen en impala’s). Vlak voor rust werd het 1-0 en toen werd na het fluitsignaal maar besloten dat dit de hele wedstrijd was, hahahaa.

Onze leerlingen hebben nog even met wat boda-boda’s rondgescheurd (achterop welteverstaan) en zijn toen gedropt in Kyazanga. Hier hebben zij groepsgewijs met Oegandese student/vertaler gesprekjes gevoerd met bewoners over onderwijs, gezondsheidsvragen rondom koken op hout en de positie en ontwikkelingsmogelijkheden van vrouwen in de Oegandese samenleving. Onze groep is echt heel goed en gefocust bezig op deze momenten. Eerst onderdompelen in de Afrikaanse werkelijkheid en dan komen de interesse en vragen vanzelf (met een beetje duwen onzerzijds vanwege koudwatervrees ;))

Zo, net een geit gekeeld en geslacht ter ere van ons bezoek op onze laatste avond. Een gruwelijk tafereel volgens sommigen maar ja, eigenlijk voor vleeseters een must om eens mee te maken. Het arme beest gaat, dood weliswaar, in sate’s gesneden op een prachtig houtskoolvuur. Twee bananenboomstammen met kolen daartussen en een rooster erop. De geit wordt geprepareerd door onze docent Valerie, van Afrikaanse afkomst en een wonder in de keuken. Valerie is al dagen in haar element hier. Samen met de vrouwen hier prepareert zij het ontbijt en zorgt zij ervoor dat we de nodige afwisseling in eten krijgen. Haar koffer zit vol met kruiden en specerijen, ze had er al rekening mee gehouden.

Morgen gaan we via Masaka terug naar Kampala en starten we met het meer inhoudelijk deel van het programma. We gaan vertegenwoordigers van allerlei organisaties ontmoeten die rechtstreeks te linken zijn aan de sustainable development goals (SDG’s).